همسر جول اوستین یعنی خانم ویکتوریا اوستین هم در این مراسم حضور دارد و در خواندن دعا و سخنان الهام بخش به جول کمک می کند.

پدر جول که یک کشیش بود، او را تشویق می کرد تا در کلیسا سخنرانی کند اما او نمی پذیرفت و علاقه ای نداشت. کلیسایی که بزرگترین کلیسای پروتستان (شاخه ای از مسیحیت) و در شهر هیوستون آمریکا واقع است.

در نهایت جول اوستین در سال ۱۹۹۹ پس از فوت پدرش کار پدرش را ادامه داد و به جای پدرش کشیش ارشد کلیسای لیکوود شد. او هیچوقت تصورش را هم نمی کرد که راه پدرش را ادامه دهد.

سخنرانی های هفتگی او توسط بیشتر از ۷ میلیون بیننده در هفته و بیشتر از ۲۰ میلیون نفر در ماه در بیش از ۱۰۰ کشور دیده یا شنیده می شود.

او نویسنده کتاب های زیادی می باشد که هفت تا از این کتاب ها جزو کتاب های پرفروش نیویورک تایمز به شمار می آیند که در ادامه به بعضی از کتاب های او اشاره می کنیم.

مخاطبان جول اوستین به او لقب «کشیش خنده رو» را دادند و سخنرانی هایش را با تکنیک های فن بیان با جذابیت به خصوصی همراه می کند طوری که وقتی پای صحبت های او می نشینید گذشت زمان را احساس نمی کنید.همانطور که می دانید جول اوستین پس از فوت پدرش برای توسعه کلیسا نیاز به یک ساختمان بزرگتر داشت و پس از مدت ها تلاش و شکست های فراوان توانست به ساختمان کلیسای لیکوود دست پیدا کند. می دانید جول اوستین چطور به ساختمان کلیسای لیکوود به این بزرگی دست پیدا کرد؟

داستان جالبی دارد حتما پیشنهاد می کنم ادامه مطلب را از زبان خود جول بشنوید:

می دانید ما چگونه کلیسای لیکوود را پیدا کردیم؟

فقط با یک تماس تلفنی!!!

اینگونه کل ماجرا شروع شد. ما داشتیم تلاش می کردیم تا یک سالن سخنرانی بسازیم اما برای بار دوم زمینی که پیدا کردیم قبل از ما به فردی دیگر فروخته شد.

من کاملاً ناامید شده بودم. دیگر نمی توانستیم زمین دیگری پیدا کنیم. وقتی می بینید به روش خودتان نمی توانید به خواسته تان برسید، به خاطر این است که خداوند چیز بهتری را برای شما در نظر گرفته است.

ممکن است در آن لحظه نتوانی آن را ببینی، در این لحظه فقط باید به خداوند اعتماد کنی. یک روز بعدازظهر در دفترم مشغول انجام کارم بودم. دوستی که چندین سال بود با او حرف نزده بودم با من تماس گرفت. او گفت جول من یک ایده دارم، بیا برای ناهار بریم بیرون.

روز بعد هنگام ناهار او به من گفت که تیم بسکتبال راکتز از مرکز کامپک رفتند و لیکوود قصد دارد تا زمین را دوباره برای فروش قرار دهد.

وقتی این قضیه را شنیدم انگار دوباره جان گرفتم. می دانستم که باید پیگیر این قضیه شوم. زمین مال شهرداری بود. بعد از خوردن ناهار با شهردار تماس گرفتم. او یکی از دوستان خانوادگی ما بود. به او گفتم که ما علاقمند به خرید این زمین هستیم.

او گفت جول من فکر می کنم اگر کلیسای لیکوود در مرکز کامپک باشد، برای شهر هوستون خیلی خوب می شود. خداوند می داند که چطور افراد مناسب را سر راه شما قرار دهد. زمانی که مالکان آن دو زمین قبلی زمین شان را به ما نفروختند ناراحت شدم و به نظر عادلانه نمی آمد.

حقیقت این است که این کار را خودشان نکردند، بلکه خداوند خواست تا آنها زمین را به من نفروشند. آن زمین ها از همان اول قرار نبود که مال ما شوند.

اگر آنها کاری را که من می خواستم را انجام می دادند الان ما مرکز کامپک را از دست داده بودیم. لیکوود در آن سمت شهر در حال رشد بود. جایی که خیلی صنعتی بود و سالیان سال بود که شرایط خیلی بدی داشت.

بعضی ما را دست کم می گرفتند و می گفتند شما استطاعت مالی کافی را ندارید و افراد لایقی نیستید. اما آمدن ما به اینجا مثل بیرون آمدن ما از سردرگمی بود و درواقع به جایی آمده بودیم که خداوند به ما قول داده بود.

این ساختمان در مسیر راه یکی از شلوغ ترین آزادراه های کشور بود. همچنین در یکی از زیباترین مناطق شهر بود. تیم بسکتبال راکتز در اینجا برنده دو دوره قهرمانی جام جهانی شده بود و الان اینجا تبدیل به کلیسای لیکوود شده است.