من پنیر تو را جابجا کردم

اگر یک روز بیدار بشیم و ببینیم شرایط همونطور که میخوایم ثابت نیست چی کار میکنیم؟ اگر کاری اداری داریم و متوجه بشیم که ما رو به اداره راه نمیدن چی کار میکنیم؟ آیا سالها برای تحلیل اینکه چرا ما رو راه ندادن وقت میذاریم؟ آیا وقتی همسرمون (یا دوستمون) ما رو رها کرده تا آخر عمر هر روز رو صرف فکر کردن و مرور خاطره ها میکنیم تا بدونیم چرا این اتفاق افتاده؟

بعد از هر شکست درست عین موشهای این داستان باید شال و کلاه کنیم و بریم سراغ ادامه زندگی و واقعا نیازی به محاسبه احتمال ها نیست.

و توصیه مهمی که این کتاب بهمون میده اینه که چه خوبه به شرایط و موقعیت ها و افراد وابسته نشیم و فکر نکنیم تا ابد این شرایطی الان داریم ثابت میمونه.